بهبود بیخطری حرکت و شرایط ترافیک در شاهراههای افغانستان
مطالعه موردی شاهراه کابل-پروان
Keywords:
مهارت رانندهگان, کمربند ایمنی, حادثات ترافیکی, بیخطری حرکتAbstract
خلاصه
افغانستان حدود ۲۸۰۰۰ کیلومتر شبکۀ سرک دارد که ولایات، ولسوالیها و شاهراهها را با یکدیگر وصل میکنند. از جمله سرکهای فوق حدود ۵۰۸۴ کیلومتر شاهراهها دارای فرش میباشند که حدود ۱۸.۱۵۷ فیصد شبکه سرکهای افغانستان را تشکیل میدهد [1]. شاهراه کابل پروان یکی از شاهراههای پر ازدحام وحادثه آفرین درکشور بوده که حادثات ترافیکی در آن روز بهروز در حال افزایش است. هدف این تحقیق ارزیابی بهبود وضعیت ایمنی ترافیک در شاهراه کابل- پروان با ارزیابی تعداد حادثات و تلفات و نیز بررسی اثرات مثبت بیخطری در کاهش حوادث ترافیکی میباشد. این تحقیق به روش آماری انجام شده است. برای جمعآوری اطلاعات لازم و درک عوامل مؤثر در بروز حادثات در شاهراه کابل- پروان، پرسشنامهها در امتداد شاهراه به استفاده کنندهگان مسیر توزیع، نامهها به ادارات مربوطه فرستاده و سرویهای میدانی صورت گرفته است. نتیجه تحلیل نشاندهنده افزایش قابل توجه نرخ حادثات ترافیکی در شاهراه کابل-پروان در سال ۲۰۲۳م نسبت به سالهای گذشته را به شکل برحسته نشان میدهدکه شامل تغییرات در حجم ترافیک، رفتار و نگرش رانندهگان، عدم حفظ و مراقبت، استفاده از وسایط نقلیه فرمان راسته، ورود وسایط نقلیه به خطوط مخالف حرکت، نبود دیوارهای محافظتی کافی در شاهراه، سرعت بیش از حد، عدم مهارت رانندهگی، نبود زیرگذر و روگذرهای کافی، نبود توقفگاههای موقت، عدم تطبیق قانون ترافیکی، حواسپرتی، عدم استفاده از کمربند ایمنی، تخریبات درپوشش شاهراه، مصرف مواد مخدر در حین رانندهگی میباشد. برای مقابله با این عوامل، کاهش خطر حادثات و بهبود شرایط ترافیکی در شاهراه کابل- پروان، راه حلهای مانند بهبود زیرساخت ها، اعمار روگذر و زیرگذر، آموزشرانندهگان، اجرای سختگیرانهتر قوانین ترافیکی شاهراه، حفظ ومراقبت دوامدار، جلوگیری استفاده از مواد مخدر درجریان رانندهگی، اجرای اقدامات مناسب ایمنی پیشنهاد میگردد که با اجرای این اقدامات سطح ایمنی در شاهراه کابل – پروان بالارفته و شرایط ترافیکی بهتر میگردد.